سامی یوسف اهنگ زیبای دربهشت را در وصف حب اهل بیت منتشر کرد
برای دیدن این موزیک ویدئو زیبا بر روی عکس کلیک کنید.
درباره ترانه :
سلمان گويد:
روزي به در خانه ي حضرت زهرا عليهاالسلام رفتم و اذن ورود گرفتم و چون داخل شدم ديدم كه حضرت زهرا عليهاالسلام مشغول آسياب كردن است و دستاس را مي چرخاند در حاليكه دستان مباركش مجروح شده است.
عرض كردم: «اي سيده ي زنان و اي مخدره دوران! چرا به فضه دستور نمي دهيد تا دستاس نمايد.»
جواب فرمود: «پدر بزرگوارم امر فرموده كه كارهاي خانه يك روز بر عهده ي من و يك روز بر عهده ي فضه باشد و اينك نوبت من است.»
در اين سخن بوديم كه ناگاه امام حسين عليه السلام در گهواره به گريه درآمد. پس عرض كردم:
«اي سيده ي عالميان! مرا نيز در كارتان شريك نماييد.»
حضرت فرمود: «تو دستاس كن تا من حسين را آرام نمايم.»
سلمان گويد: «من مشغول دستاس كردن شدم. مدتي بعد بانگ اذان برخاست و من جهت اقامه ي نماز عازم مسجد شدم.»
پس از نماز اميرمؤمنان عليه السلام را گفتم:
«اي اميرمؤمنان! شما اينجا نشسته ايد و فاطمه ي زهرا دستان مباركش از دستاس كردن مجروح شده است.»
پس اميرمؤمنان عليه السلام گريان شد و فورا به خانه رفت. هنوز مدت كوتاهي نگذشته بود كه آن حضرت شادمان و خوشحال بازگشتند.
حضرت ختمي مرتبت صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند:
«يا علي! گريان رفتي و خندان آمدي؟!»
عرض كرد:
«يا رسول الله! چون وارد خانه شدم، فاطمه را ديدم كه از خستگي خوابيده است و دستاس بي آنكه كسي آنرا حركت دهد مي گردد و گهواره ي حسين بي آنكه كسي آنرا بجنباند در حال جنبش است و ندائي مي آمد كه براي حسين لالائي مي گفت و چنين مي خواند:
ان في الجنة نهرا من لبن
لعلي و لزهرا و حسين و حسن
كل من كان محبا لهم
يدخل الجنة من غير حزن» [1] .
پس حضرت رسول صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند:
«يا علي! بشارت باد تو را به بهشت جاويدان و جوي شير كه طعم آن هرگز متغير نمي شود و بشارت باد دوستان تو را.»
آنگاه فرمود: «يا علي! آيا دانستي كه چه كسي دستاس را مي چرخانيد و چه كسي گهواره را مي جنباند.»
عرض كرد: خدا و رسولش بهتر مي دانند.»
حضرت فرمود: «آنكه گهواره را مي جنباند، جبرئيل و آنكه دستاس را مي چرخانيد ميكائيل بود.» [2] .
پاورقي
[1] در بهشت نهري است از شير، از براي علي و زهرا و حسين و حسن (ع). هر کس دوستدار آنان باشد، بيحساب داخل بهشت ميشود.
[2] مدينة المعاجز، سيد هاشم بحراني، ج 3، ص 46 - مناقب آلابيطالب، ابن شهرآشوب، ج 4، ص 88 - بحارالأنوار، مجلسي، ج 44، ص 194.
